مداومت تحصیلی بیانگر استمرار و تعهد رفتاری به آموزش و یادگیری است که وجود چنین ابزاری در داخل کشور مورد نیاز بود. پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس مداومت تحصیلی انجام گرفت. این پژوهش از نوع پژوهش های توصیفی است که با هدف کاربردی به بررسی ویژگی های روان سنجی می پردازد. جامعه آماری پژوهش تمامی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهرستان قم بودند که در سال تحصیلی 1401-1400 به تحصیل اشتغال داشتند. تعداد 355 دانش آموز به روش تصادفی خوشه ای چندمرحله ای وارد نمونه شدند و پرسشنامه مداومت تحصیلی طالیب و همکاران (2018) را تکمیل نمودند. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS22 و AMOS22 و از روش های تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل پایایی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد، عامل استخراج شده 93/79 درصد متغیر مداومت تحصیلی را تبیین می کند. همچنین، پایایی ابزار به روش ضریب آلفای کرونباخ برابر با 994/0 و به روش دو نیمه کردن برای نیمه اول برابر با 989/0 و برای نیمه دوم برابر با 988/0 بود. با توجه به نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل پایایی، به نظر نسخه فارسی پرسشنامه مداومت تحصیلی، ابزاری کارآمد محسوب می شود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی روایی و پایایی مقیاس شخصیت اصیل - فرم 12 سوالی (وود و همکاران، 2008) در گروهی از دانشجویان دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی (175 دختر و 129 پسر) بود. برای بررسی روایی پرسشنامه از روش های روایی محتوا، همبستگی گویه ها با نمره کل (تحلیل مواد)، همبستگی خرده آزمون ها با نمره کل و تحلیل عوامل استفاده شد. پایایی مقیاس یاد شده به وسیله روش های آلفای کرونباخ و پایایی تنصیفی بررسی گردید. همبستگی گویه ها با نمره کل (0.45 تا 0.79) و خرده آزمون ها با نمره کل (0.69 تا 0.79) در تمام موارد معنی دار بود. تحلیل عوامل مقیاس 3 عامل از خودبیگانگی، زندگی اصیل و پذیرش تاثیر بیرونی را نشان داد. همچنین ضرایب آلفای کرونباخ مقیاس برای خرده مقیاس از خودبیگانگی، زندگی اصیل، پذیرش نفوذ بیرونی و نمره کل به ترتیب 0.80، 0.77، 0.81 و 0.82 بدست آورد. ضریب پایایی تنصیفی مقیاس نیز 0.74 برآورد شد. همچنین مشخص شد که بین دختران و پسران به لحاظ شخصیت اصیل تفاوت معنی داری وجود ندارد. در مجموع، نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که مقیاس شخصیت اصیل از ویژگی های روانسنجی مطلوبی برای استفاده در ایران برخوردار است.

این پژوهش با هدف بررسی پایایی و روایی مقیاس قدرت غذا (لو، بوترین، دی دی، آنانزیاتو، توماس و همکاران، 2009) در بین دانشجویان ایرانی انجام شد. 701 دانشجو، مقیاس قدرت غذا، خرده مقیاس خوردن بیرونی از پرسشنامه رفتار خوردن داچ (فن اشتراین، فریجترز، برگرز و دفارس، 1986) و مقیاس مهار (هرمن و پولیوی، 1980) را تکمیل کردند. برای محاسبه روایی سازه مقیاس از تحلیل عاملی تاییدی بهره گرفته شد. همچنین برای محاسبه روایی همگرا و واگرا، به ترتیب از آزمون همبستگی پیرسون بین مقیاس قدرت غذا با خرده مقیاس خوردن بیرونی و مقیاس مهار استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد مدل کنونی مقیاس قدرت غذا با سه خرده مقیاس و یک نمره کلی با داده ها برازش مناسبی دارد. میزان آلفای کرونباخ برای مقیاس قدرت غذا 0.88 و میزان ضریب بازآزمایی چهارماهه 0.65 به دست آمد. همچنین همبستگی های به دست آمده میان این مقیاس و خرده مقیاس خوردن بیرونی (r=0.67، P<0.01) و مقیاس مهار (r=0.24، P<0.01) نشان از روایی همگرا و واگرای مناسب آن دارد. مقیاس قدرت غذا، مقیاسی مختصر و مفید است که برای ارزیابی تاثیر روان شناختی محیط های امروزی که سرشار از غذا هستند، ساخته شده است. می توان از این مقیاس برای مطالعه رفتار خوردن و تفاوت بین گرسنگی ناشی از تعادل حیاتی و گرسنگی لذت جویانه استفاده کرد.

زمینه و هدف: استیگما به نگرش­ها و باورهای منفی و مخربی اشاره دارد که جامعه نسبت به برخی گروه های اجتماعی، مانند بیماران روانی، معلولان و یا نژاد خاصی دارد. در ایران پرسشنامه جامع و دقیقی درباره سنجش استیگمای معلولیت جسمی از دیدگاه جامعه­شناختی وجود ندارد. بنابراین هدف از این پژوهش تعیین و روایی و پایایی پرسشنامه استیگمای معلولیت جسمی بود. روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه پیمایشی ـ مقطعی است که در بین  620 نفر از معلولان جسمی ساکن شهرهای تهران و یاسوج  به روش نمونه­گیری در دسترس انجام گرفت. برای ارزیابی روایی پرسشنامه از اعتبار محتوایی، صوری، سازه، همگرا، واگرا، متقاطع اشتراکی و افزونگی و جهت ارزیابی پایایی از آلفای کرونباخ، روش لوپ و قابلیت اعتماد ترکیبی استفاده شد. داده­های جمع آوری شده با استفاده از نرم­افزارهای آماری SPSS و PLS تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج نشان داد که اعتبار همگرا در سطح متغیرها (50/0< AVE) و در سطح گویه­ها(40/0< بارهای عاملی) برقرار است؛ که نشان از اعتبار و دقت گویه­های مورد بررسی برای اندازه­گیری متغیرهای مربوط به خود بوده است. با توجه به مقادیر بارهای عاملی، در اندازه­گیری استیگمای اجتماعی، بُعد استیگمای خانوادگی(770/0)، در اندازه­گیری استیگمای درک شده، بُعد«احساس متفاوت دیده شدن(870/0)» و در اندازه­گیری خودانگ­زنی، بُعد «استیگمای اجتناب (871/0)» بیشتر از دیگر ابعاد نقش داشته­اند. هم چنین نشان داده شد که اعتبار واگرا در سطح متغیرها و گویه­ها برقرار است و طبق شاخص فورنل ـ لارکر جذر میانگین واریانس استخراج شده هر متغیر بیشتر از حداکثر همبستگی آن متغیر با متغیرهای دیگر است. نتایج قابلیت اعتماد ترکیبی نشان داد پرسشنامه از پایایی ثبات درونی قابل قبولی برخوردار است و پایایی مدل اندازه­گیری مورد تأیید است(70/0 < CR).  در آخر نتایج روایی متقاطع اشتراکی و افزونگی نشان داد که مدل اندازه­گیری از تناسب و قدرت پیش­بینی خوبی برخوردار است(11/0 < Q2). نتیجه­گیری: با توجه به بررسی شاخص­های روایی و پایایی ابزار اندازه­گیری، می­توان گفت که این پرسشنامه از نظر محتوا مناسب است و گویه­ها توانسته­اند متغیرهای مورد نظر خود را به خوبی اندازه­گیری کنند. همچنین پرسشنامه مذکور از کیفیت خوب و مطلوبی برخوردار بوده و می­تواند ابزار مناسبی برای اندازه­گیری استیگمای معلولیت جسمی باشد.

هدف: بررسی حوادث نشان می دهد که وقوع بیش از90 درصد حوادث صنعتی به عامل انسانی مربوط است و تنها بر پایه ی اقدامات فنی مهندسی و وضع قوانین و مقررات ایمنی نمی توان رفتارهای ایمن را در صنایع نهادینه نمود. بنابراین با ایجاد یک فرهنگ مثبت و موثر ایمنی است که می توان افراد را از خطرات موجود آگاه نموده و حوادث را در محیط کار کاهش داد. برای دستیابی به این هدف در ابتدا می بایست شرایط موجود را اندازه گیری و ارزیابی کرد. این مطالعه به منظور بررسی پایایی (همسانی درونی) و روایی پرسشنامه فرهنگ ایمنی انجام پذیرفت.روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی برای بررسی پایایی (همسانی درونی) و روایی پرسشنامه فرهنگ ایمنی به ترتیب از روایی زبانی، ضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. پرسشنامه مذکور در بین 324 شاغل دو شرکت پالایش نفت با ردیف سنی 22-60 سال (میانگین 79/41 و انحراف معیار27/11) توزیع گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 15 تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که پنج سوال از 76 سوال مربوط به پرسشنامه فرهنگ ایمنی از نظر روایی زبانی نیاز به اصلاح داشت. پایایی پرسشنامه بر اساس ضریب آلفای کرونباخ 96/0 تایید شد، همچنین کاربرد تکنیک تحلیل عوامل اصلی نشان داد که فرهنگ ایمنی شامل پنج بعد می باشد که با پرسشنامه پیشاهنگ(دارای دوازده بعد) متفاوت است. امتیاز کل پرسشنامه به ترتیب همبستگی قوی و مثبتی با اولین عامل (0001/p-value= 0و 894/r= 0) ، دومین عامل ( p-value=0/0001 و 876/r= 0) ، سومین عامل (0001/ p-value=0و 859/r= 0) ،چهارمین عامل (0001/ p-value= 0و 718/r= 0) و پنجمین عامل (0001/ p-value= 0و 521/r= 0) دارد. نتیجه گیری: بررسی نتایج نشان داد که این پرسشنامه دارای پایایی مطلوب و روایی نسبتا مناسبی است. در این پرسشنامه تمامی ابعاد فرهنگ ایمنی با یکدیگر همبستگی مثبت دارند. با توجه به بار عاملی پرسش ها در هر عامل، عوامل به شکل تعهد مدیریت، سطح تبادل اطلاعات، آموزش، محیط کار و اولویت به ایمنی نامگذاری شد. نتایج نشان داد که بعد تعهد مدیریت قویترین همبستگی را با فرهنگ ایمنی دارد که این موضوع بیانگر نقش مهم مدیریت در ایجاد یک فرهنگ موثر ایمنی در سازمان می باشد.